Maroko, 6 gurpil, 6 hanka, 12 begi

LEIHOTIK BEGIRA

Essauioiran, medinako etxetxo batean, baziren bi anai arreba, Hassan eta Aisha. Gazteak izaki, mundua jango lukete beren begi diztiratsuez, algara eta korrika saioez, goiz eta egun, korrikan, bata bestearen atzetik, batzuetan gurpil baten atzetik, besteetan koloretako argizariz bazterrak margotuaz....eta hori, zorteko egunetan, gainontzekoetan, argizari txuriarekin marrazten bait zituzten lurrean palmondo eta gameluak.

Eskolatik beren uniforme txuriz jantzita atera, eta amak agindutako erosketak egitea zen lehena, ama, ia beti etxean egoten da, etxea garbitu, sukaldean buru belarri aritu, errezu gela atondu.. beti du zereginen bat, astearte eta ostegunetan ateratzen da soilik etxetik, oso gustoko du lagunekin Haman-era joatea, gaineko estalki guztiak kendu, garbitu eta lirain-lirain jartzea,...."ain da polita gure ama, ain ditu begi diztiratsuak!!!"....dio maiz Aishak!!!

"ama, begiak bakarrik ikusten zaizkizulako kalean, dituzu ain begi politak?"

Ikusgarria da, umeek duten poza, begietako diztira, joku berriak asmatu, aitonari puskatutako karretilako gurpila lagunekin konpartitu... 

Ausnarketa batera heltzen nahiz maiz herri "txiroagoetara" egindako bidaietan; Aisha eta Hassan-ek, ez dute Playstation-ik ikusi sekulan, Bob esponja entzun ere eztute egin, eta haraino Pirritx eta Porrotx eztira heldu, baina etzaie aurpegitik irriparrerik ezabatu... asteko egun erdiak baino gehiago pastzen dituzte Mohamed aitaren artaldea zaintzen mendian, aitak arratsaldea herrian pasatzen duenean lagunekin tabernan tea hartzen, beraiek zaintzen dituzte ardiak, galdu ez daitezen, eta etxera  denak eta osorik hel daitezen... eta orduan ere, pozez zoratzen...

eta... bapatean....hiru lagun, kolore biziz jantziak, bizikleta atomikoetan, brillanteak, gurpil handiak, atzean poltsa handiak hartuta, kasko eta betaurreko beltzekin.... iufffffaaa....hauek izango dira telebistan Bartzelona, Madril etabarrekin ateratzen direnak!!!! 

Erakutsiko diegu guk zer daukagun;
- begira, begira!! hau ikusten da gure leihotik!!!!

gure dendak, merkatu eta plazak

errepideak; lehena ateratzen denak du abantaila bertan, karretila, asto, kotxe, moto edo denadelakoarekin joanda ere...

eta....

beste marokoarrak...

 ...eta
...gure basoak

Maroko, 6 gurpil, 6 hanka, 12 begi

...."prisa mala, prisa mata amigo....si tu prisa, pronto cementerio!!!"

MAROKOARRAK

Ahaztua dugu, eta beraiek, zein sarri eta zeinen ederki praktikatzen duten...

....pentsa, noiz izan da azken aldia, kalean, edozein bazterretan ixeri, eta egon egin zarela....? bai, bai, egon, egon beste deus egin gabe....

egoten gera, telebistari begira, egonen gera partiduari so, egoten gera irakurtzen, egon, ejem, lanean...

...ez, ez!!!!

egonez egon!!!

eztakigu!!! denbora galtzea deritzogu, ezer egin gabe egoteari.... 

...nola ezer egin gabe? lioke baten batek, egoten ari naiz!!!!

itzala: Argiak bere bidean gorputz opako batekin topo egitean, gorputzak argi-izpiak iristea eragozten duen espazio-zati iluna.

txakurrak, ikus genituen, batzuk..

katuak, bo, katuak dexente...

baina, 

asto, behor eta zaldiak!!!!

ala ere, dena ezta izango egotea...

larrua behar da, larrua lantzeko,
larru gogorra, 
landu,
ileak kendu,
garbitu,
lehortu, 
luzatu, 
kolorea eman....
...eta dena, alako kirats batekin.... guk sikiera, menta sorta genuen eskuetan, eta maiz, sugurrean....

iragana joan zaizu, 

itxaroten zaudenik ez dezu,

baina oraina eskuan dezu!!

(Arabiar esaera)

Maroko, 6 gurpil, 6 hanka, 12 begi

MAROKO; 6 gurpil, 6 hanka, 12 begi

Salam maleakom; 

Aspalditik buruan, goguan alako kultura, gizarte, erlijio, bizimodu aldaketa batean murgiltzeko, egunerokoan bizi deguna, guretzako, ohikoa dena, erabat hautsi eta beste era batera bizi direnekin barneratzeko...

Horretarako baliatu degu, pasa den astea...

3 lagun, bizikletak eta gainean beharrezkoa hartuta, Afrikan barneratu gera.

Afrika barnean nahiko okzidentalizatu badago ere, gertu daukagunezz, genituen egun apurrak aprobetxatzeko herrialde ideala iruditu zitzaigun Maroko...

argiak dir-dir hasten diren leku honetan, ez dira gabonei deika ari, iskanbila eta mugimendu handia badago ere kalean, eztira olentzero edo erregetako opariak ageri, ez eta gabon kantik megafoniatan dantzan ere...

berauek

 ia erabat estalita 

begiak soilik agerian...

imagin gogorrak

gehienetan emakumeen gain, 

arnasa estutzen duten uneak

min ematen duten irudiak, 

zer pentsatua...

eta alako munduetan barneratzean

maiz, 

hausnar bat datorkit barnera;

begiak estalita 

ez ote geran geu bizi?

ondorengo egunetan, geuk harturiko bidea, bizitako istorio, une erta irudiak etorriko dira sarera, egon zaitezte bada, txulotik begira

...gustoko izango dituzuelakoan..



inshala!!!

Etxean...

ez da ba dena

irteera

eta abentura izango

ez pentsa

beti gaudenik

nagoenik

etxetik kanpora, 

batzuetan alabeharrez

bestetan nahita

etxean, herrian,

lagun eta famili artean

geratzea ere

ederra da

gozoa...

tarte motxean

datorkigun abenturaren ilusioarekin, preparatiboekin murgilduta gauden bitartean, nere beste pasioetako bat, zuentzat...

hau spatyphillum dezue

Gabieto (saiakera edo....)-Casco Marbore

  Gabieto (saiakera edo..) - Casco Marbore

Batzuetan, planak denboraz egiten ditut, gogo biziz, ahalik eta gehien lotuaz dana, edo ia dana...

Besteetan, akaso gehiengotan, juxtu aurkakoa, instant baten motxila prestatu, kotxean janari liburu eta mapak sartu, shhht!!!!, botak eta mendiko trastok ez ahaztu, furgonetan egongo da lozakua noski... eta ala, martxaaaa....

-nora? 

-bo, pirineota!!!!

-baño, pirineota, nora?

-bidean pentsaukot..... baño, abittu behintzet.....atera...

ez dezadan jaiak pasa eta lanea itzultzean, 

...sos!

oine eunak juan zaixkiak ba eze ein be!!!

Ihes egin, 

ihes egin 

            edo saiatu behintzet, 

ihes egin diezaiokegu, 

                            beldurrari

ihes egin

            egunerokoari, 

                         etsaiari,

                              etxeari, 

                                 eguraldiari..

orain, 

    nola alde egin

                     norberari?

       estali gaitezke

                        lagunartean

       engainatu

                 lanean

       distraitu

               jolasean

baina, 

     norberari ihes egin...

gero eta gehiago aldendu

    orduan eta

           "norbera"-go

                   ezkera sentitzen ba??

karteltxoak

hitoak

arrastoak 

(kasu honetan, sarrioenak bakarrik, baina hau beste egun batean aztertuko degu mantsoago...)

eta alere, 

okerreko bidetik joan enintzen ba...

eguzkia atera artean,

tipula kapak soinean..

gustoko lekuan aldaparik ez....... diote...

nik aurkitu nituen ba...

begira-begira jarri ezkero...

Casco Marboreko gailur honetatik, 

Roland-en Bretxa, Sarradets-eko mendi aterpea eta, urrunean, ez, urrunerago... Bujaruelo-ko, gaina.., abiapuntua..

Legendak dio, "Brecha de Roland"-hau, mendiko hormatzarretan dagoen irekiune hau, Errolan-ek egina dela bere ezpatarekin. Orreagako guduan, garaitua izan ostean, eta ihesean zihola, gainditu ezineko puntu batera heldu zela, horma bertikal eta altu hauen aurrera. Bere Durandarte ezpata, sinestezunen eskuetan erori aurretik, eta bere heriotza baino lehen, hormaren aurka jaurtiki zuela eta irekiune hau sortu omen zen...


Gerora, gustora entzungo nituzke Frantzia eta Espainiaren arteko irekiune honetan, kontrabandistek izandako abenturak eta saltsak...

Bakarrik,

bakarrik joan omen nintzen, 

bakarrik abiatu, 

bakarrik itzuli....

eroa!

et-et...

konpainia ederra izan nuen hainbat momentutan, ez pentsa...

eta gero, 

eroa ni...

aurreneko elurrekin, hotzekin, 

hainbat izakiren gose, hotz eta ezinarekin

beste batzuen suspertzearekin,

 ezin izan det kantu honetaz ihes egin... negua joan beharrean, badatorren arren...

Elurrak joan direnean nire mendien artean
Eguzkia teloian atzekaldean da

Ateratzeko beldur da, beldur eszenikoa
Aspaldi antzeztu ez duen obra honetan

Izpi txiki txikiren bat agertuz doa gaurkoan
Poztasun handi batek besarkatzen nau

Mesedez ozen esan negua joan egin dela
Nire arima hotzak ez du sinizten eta

Laztandu nazazu orain, ur urdinen artean
Orain lainorik ez da, aurpegi biluziak
Ta larrua jotzean garrasirik ozenena,
Gordin amaigabea, negua joan da ta.

Jaio berrien antzera taupaden beharra dut orain
Belarriekin ikusteko nire begiek entzuten ez dutena

Mesedez ozen esan negua joan egin dela
Izara guztiak erre ditut eta

Soinu bakar bakarra zure bularraldean
Negua joan da ta
Borobildu zaizkit ertzak zure ondoan
Izpi lasaigarri bat
Negua joan da ta, negua joan da ta

                                     Zea Mays

Midi d´Ossau eta Anayet, itxaropen argitik

Midi d`Ossau eta Anayet, 

bi gailur, 

bi mendi 

baino gehiago, 

arnasa, 

taupadak 

geldiarazten dituzten,

bi leku eder,

begira-begira jarri,

eta denbora ere geratzeko gogoa jartzen duten horietakoak... 

Ikusi, 

iragan, 

zapaldu ditut toki mordoxka, 

ezagutu hamaika herrialde, 

eta gure etxetik gertu, 

bada txokotxo bat, 

beti ixiluneaz inguratzen nauena, 

bertatik aldegin nahi ez detana, 

nere gertuko guztiei erakutsi nahi dietena....

oraindik heldu etzaretenontzat....

noiz goaz berriro???

Midi d´Ossau dezute hau, Anayet-eko ibon-etik ikusita... bezperan izan ginen bertan, lainorik gabeko egun eder batean...  asmatu genuen, asmatu, eguraldi onarekin bertara igotzen, izan ere, momentu honetatik aurrera, ezpaikenuen gehiago ikusi, lainoek besarkatuta ixkutatu baitzen egun guztirako....

Midi-rako igoeran, Pombie-ko refugiora heltzen.... oraindik, igotzeko biderik etzaio ikusten harri multzo handi honi... mmmm....eztu horrek oraindik erakargarriago egiten?

ezkerretan, 

ixkin batean, 

itzalpean 

harri multzo txiki bat...

paisaia ikaragarrian

erreparatu ere egiten ez diogula...

huskeria bat..

hainbat gauz

une

hitz bezala 

gure egunerokoan..

Eta aldiz,

noraezean dabilenarentzat (mendizalearentzat)

bidea

bizia

epeltasuna..

lehenik gailurrerako bidea

ondoren, etxerakoa...

"utzi begietara begiratzen

nola zauden jakin nahi dut"

Rainer W. Fassbinder

"Nekez uzten du bere sorterria

sustraiak han dituenak..

Nekez uzten du ber lurra zuhaitzak

ez bada abaildu eta oholetan.

Ez du niniak begia uzten

ez bada erroi edo arrubioen mokoetan.

Nekez uzten du gezalak itsasoa

ez hare harriak basamoretua.

Ez du liliak udaberria uzten

ez elurrak zuritasuna.

Bere sorterria nekez uzten du

sustraiak han dituenak"

Joseba Sarrionaindia

ilusio errainuak
zeru estalian
argia
ilunean
euria
lehortean
...
badirudi
itxaropen uneak
datozkigula
gure bazterrean
..
ez galdu bada
itxaropena,
norberak
bere
ingurunean

ZUMAIAKO OLARRO EUNEKO ARGAZKI RALLY LEHIAKETA

ZUMAIA-KO OLARRO EGUNEKO ARGAZKI RALLY LEHIAKETA

Beste zereginik ez eta...pasa den Irailak 19an, goiz euritsu hartan, planik hoberena, Zumaiko argazkilaritza leihaketa batean probatze erabaki genuen anaya ta biok, euria, hotza, haizea... etzeon ba ezertarako giroik, baño beno, kafe bero bat hartu, argazki kamera desenfundatu eta han aittu ginen, einalak eiten...

sikera, 5euroren truke, olarro brotxeta pare bat, sagardoa eta olarro saldak barrenen zeudenez, goiz pasa earra eingoyu..

tripodea ere eraman gendun, itxuraiteko baldin bada ere....

ei, gayak, eztela asuntua eozer gauzei argazkia ateratzia....eo bai?

bo, ale, pentsatzen jartzeko, hauexek genitun egun hortako gayak: flotatzen, umeak, mugimendua (argazkia ez al da ba zehoze geldia?), nahaspila edo desordena, musika giroa (zeon goizarekin, tabernan ezpada eze sortzen....) eta librea (zailena ia egin behar zaiten...)

ba oixe, goiza bueltaka ibili ta geo, 50 argazki aurkeztu behar genituen, eta ondoren, etxetik, astebeteren buruan, entregautako horietatik, 6ren aukeraketa, gai bakoitzeko bat....

to nereak...

flotatzen

nahaspila

mugimendua

librea

umea(k)

musika giroa

eeeeiiii.....

ta gaur notiziya!!!!!

        4. jaunandriok, laugarreeeeennnnn!!!!

katxiporreta, lehenengo 3ek, premiyua, eta 5. geratu denak ere bai, lehengo Zumaiarra izaki....

pena premiokoxkorratik, baño, ala eta guztiz be...... ta ni ze feliz!!!!!

BARDENAS EXTREAM, 2. etapa

Gogorra joan zen nonbait itzulia, 2. etaparako, pelotoia erdira murriztu bait zen... Taldeko gaztetxoenak, "errekuperante muskularra"ren beharrarekin, Tafalla-rako bidea hartu zuten, egun lasaiago baten bila...

Gainontzekoek aldiz, Euskal Herrko basamortuan beste zati bat gainditzeko prestatu ginen, Bardea txuriak, ohikoenak, eta bixitatuenak agian, baina, ez horregatik, albo batera uztekoak...

"Egungo bizitza interesgarriegia da

egunerokoan murgilduta bizitzeko soilik"

                                                  Pako Aristi. Gauza txikien liburua

Castelldeterra azpitik taldea, egun ederra (eguerdi-eguerdia izan arren, giro ederra), eta kilometro batzuk auretik..

ezta dena bide laua, dena markatua, dena segurua...

goaz?

edo ezkoaz?

goaz?

edo ezkoaz?

ei, eta Land Rover hura?????

ale, tiraaa...

legalitatearen ertzean ibiltzearen beldurra?

 lehortea konpentsatzeko lana?

hanketako, kulotearen eguzki marka kentzeko ahalegina?

pixalia, joe...

oi´re ezin lasai ein....

superbibentzia deitzen zaio honi, taldea erabat ahitua, pelotoikide bat, txakaladiak jotzen, eguzki galgatan...

eskerrak, eskerrak McGiver bertan genuen....

handik aurrera, bista ederrak, ziminoak zintzilikan, bizikletan....

 ....ez bizikleta gainean, berari tiraka baizik...

baiño, gustoa, oso gustoa!!!

"Nire adineko jendeak esaten du
jadanik ez direla maitemintzen
lehen bezala, 
ez dutela bihotza
lehertzeko zorian sentitzen, 
ez dutela malkorik isurtzen
betirako galdu ziren
begiradak gogoratzean.
Eta gauerdia haientzat
ez da telebista itzaltzeko ordua baino.

Nire adineko jendeak esaten du

jadanik ez direla emozionatzen

lehen bezala, 

txorakerien garaia pasa zeal, 

ez diotela magiarik aurkitzen

jende berria ezagutzeari.

Eta gauerdia haintzat

ez da nekeak ezarritako muga baino.

Zu ezagutu zaitudanetik

nire adineko jendea gorrotatu 

egiten dut, 

zure begirada gogoratzean

bihotza lehertzeko zorian 

sentitzen baitut,

emozioak neurtzen ahaztu

egin zait, 

eta ez dut ulertzen

txorakeriarik egin gabe

zoriontsu direla uste dutenen

bizitza.

Zu ezagutu zaitudanetik

nire adineko jendearen adinera

ez naizela iritsi ulertu dut, 

eta magia horrek haien heldutasunerako

bideak oro itxi egin dizkidala.

Zu ezagutzeak

zoriontsuago egin nau, 

 eta horixe adierazteko idatzi dut

poema hau

malkoek edertutako

gauerdi honen bakardadean"

Pako Aristi. Gauza txikien liburua