Midi d`Ossau eta Anayet,
bi gailur,
bi mendi
baino gehiago,
arnasa,
taupadak
geldiarazten dituzten,
bi leku eder,
begira-begira jarri,
eta denbora ere geratzeko gogoa jartzen duten horietakoak...
Ikusi,
iragan,
zapaldu ditut toki mordoxka,
ezagutu hamaika herrialde,
eta gure etxetik gertu,
bada txokotxo bat,
beti ixiluneaz inguratzen nauena,
bertatik aldegin nahi ez detana,
nere gertuko guztiei erakutsi nahi dietena....
oraindik heldu etzaretenontzat....
noiz goaz berriro???
Midi d´Ossau dezute hau, Anayet-eko ibon-etik ikusita... bezperan izan ginen bertan, lainorik gabeko egun eder batean... asmatu genuen, asmatu, eguraldi onarekin bertara igotzen, izan ere, momentu honetatik aurrera, ezpaikenuen gehiago ikusi, lainoek besarkatuta ixkutatu baitzen egun guztirako....
Midi-rako igoeran, Pombie-ko refugiora heltzen.... oraindik, igotzeko biderik etzaio ikusten harri multzo handi honi... mmmm....eztu horrek oraindik erakargarriago egiten?
ezkerretan,
ixkin batean,
itzalpean
harri multzo txiki bat...
paisaia ikaragarrian
erreparatu ere egiten ez diogula...
huskeria bat..
hainbat gauz
une
hitz bezala
gure egunerokoan..
Eta aldiz,
noraezean dabilenarentzat (mendizalearentzat)
bidea
bizia
epeltasuna..
lehenik gailurrerako bidea
ondoren, etxerakoa...
"utzi begietara begiratzen
nola zauden jakin nahi dut"
Rainer W. Fassbinder
"Nekez uzten du bere sorterria
sustraiak han dituenak..
Nekez uzten du ber lurra zuhaitzak
ez bada abaildu eta oholetan.
Ez du niniak begia uzten
ez bada erroi edo arrubioen mokoetan.
Nekez uzten du gezalak itsasoa
ez hare harriak basamoretua.
Ez du liliak udaberria uzten
ez elurrak zuritasuna.
Bere sorterria nekez uzten du
sustraiak han dituenak"
Joseba Sarrionaindia
ilusio errainuak
zeru estalian
argia
ilunean
euria
lehortean
...
badirudi
itxaropen uneak
datozkigula
gure bazterrean
..
ez galdu bada
itxaropena,
norberak
bere
ingurunean
